Wczoraj, po lekturze książki o rzekomych koneksjach starożytnych Majów z Kosmitami, udałem się na zasłużony spoczynek. Sytuacja znana każdemu – osobnik zwany przez siebie samego ja leży w łóżku, ma zamknięte oczy a na zewnątrz dawno już zapanowała ciemność. Akurat zacząłem rozmyślać o przybyszach z innych planet...

Oczywiście moją wyobraźnię natychmiast nawiedziła myśl a co, jeżeli Oni są teraz w tym pokoju?. Oczywiście, że nie ma. odpowiedział racjonalny umysł to niemożliwe. A może jednak?, kontynuowała wyobraźnia.

oczywistym było, że przybysze z innej planety nie mogli być obecni w moim pokoju. Wyobraźnia nie dawała jednak spokoju i pojawiło się następne pytanie: co zrobisz, jeżeli Oni jednak tutaj będą?. No właśnie: co? Musiałem wysilić trochę wolę, aby otworzyć oczy i się o tym przekonać. Jak dziecko.

Gdy rozejrzałem się po pokoju, oczywiście nikogo nie było.

Kto jednak wie, czy kosmici nie wymknęli się chwilę wcześniej przez otwarte okno?

Dzisiaj do mych drzwi zapukał (no, nie dosłownie, gdyż skorzystał oczywiście z dzwonka) kurier. Po załatwieniu niezbędnych formalności trzymałem w ręku paczkę. Zanim napiszę o jej zawartości, powazelinuję trochę pocztę kurierską.