Ruby Gloom to wcale nowy (pierwsze odcinki wyemitowano w październiku ubiegłego roku; pierwsza seria wciąż nie została ukończona) serial animowany produkcji kanadyjskiej. Tytułową bohaterką jest dziewczynka o wściekle czerwonych włosach, która wraz z grupką przyjaciół mieszka w zamku na wzgórzu nieopodal Gloomsville.

Swoją nietypowość i moją sympatię bajka zawdzięczna obecnym postaciom oraz rodzajowi humoru.

Ruby i grupka jej przyjaciół to istna galeria osobliwości. Hard-rockowy muzyk o dwóch głowach, dziewczynka-cyklop, trio kruków – Edgar, Alan i Poe (aluzja wydaje się oczywista), z czego jedynie ten ostatni uzyskał niestandardową osobowość –, kościotrup z nieprzeciętnie dużą głową Czaszka oraz moi ulubieńcy – Makabra (ang. Misery) i czarna kotka Fatum (ang. Doom). Kotka jak kotka, szczególnie rozmowna nie jest, a i własnymi drogami chodzi. Ale jak to robi! – jej animacja stoi na najwyższym poziomie i jest wprost urzekająca. Makbra zaś jest wiecznie smutną i płaczącą (strugi łez są stałym elementem jej wyglądu) kobietą (dziewczyn(k)ą?) o długich, kruczoczarnych włosach, ubraną w staromodny strój żałobny. Spotykają ją wszystkie możliwe nieszczęścia, co zapewne jest dziedziczne – członkowie jej rodziny byli obecni przy dosłownie każdym wielkim nieszczęściu, który nawiedził ludzkość (kataklizmy, wojny, zarazy). Co więcej, w każdym miejscu w którym się pojawi, słońce natychmiast przykrywają ciemne chmury. Prócz tego sypia na łóżku z gwoździ (charakterystyczny atrybut każdego fakira). Nie trudno zauważyć, że otaczają ją same odrażające istoty (wszechobecne pająki) oraz inne symbole rozkładu i zgnilizny. Nie oznacza to jednak, że jest zła.

Bajka jest zdecydowanie kierowana dzieci – przypadnie do gustu raczej nielicznym dorosłym i młodzieży. W związku z tym, pomimo oczywistych aluzji do popularnej wśród młodzieży kultury mroku (że pozwolę ją sobie tak nazwać na potrzeby chwili; charakterystyczne jej atrybuty to ciemne ubrania i nastrojowa muzyka), próżno szukać w niej choćby cienia szyderstwa (co nie przeszkadza lekkiej nutce ironii). Wszystkie postaci są dla siebie miłe i serdeczne, ich działania są szczerze beziteresowne. Język używany przez bohaterów jest nieskomplikowany (np. Ruby zrobiła wielkie oczy na dźwięk słowa nikczemny). Czyni to jednak bajkę na swój sposób urokliwą.

Szczególnie do gustu przypadły mi dialogi prowadzone przez bohaterów. Z pamięci przedstawię kilka z nich:

<Irys> Czaszko, co robisz?
<Czaszka> Chciałbym to wiedzieć. Znaczy: chciałbym ci powiedzieć. Ale to ściśle tajne.

<Ruby> Bądźmy szczerzy – nie potrafię śpiewać. Ale mogę zostać waszym menadżerem. Pierwsze co bym zrobiła, to wyrzuciła siebie z zespołu.

<Czaszka>Poe, musisz mi pomóc! Chcę zrobić projekt naukowy i wygrać Złotą Zlewkę.
<Poe> Ok, Czaszko, a co już masz?
<Czaszka> Dobre chęci.

Premierowe odcinki Ruby Gloom emitowane są na kanale dla dzieci ZigZap w poniedziałki, wtorki i czwartki o 16.00 oraz w środy, piątki i niedziele o 19.15.