Każdego w każdy dzień Ja pochłaniam a nie jem Jestem wszystkim czego żądam Jestem wszystkim o co dbam Prowadzony przez szaleństwo Przez mój smutek i twe piękno Nie ujrzysz zmiany ni poprawy Póki otwarte są me sprawy Miast się wdzięczyć omiń mnie Wtedy cię nie oleję Lecz natychmiast zwrócę głowę O ile będzie dochodowe Jestem wstrętny i to wiesz Lecz wciąż myślisz że to wiersz Ja też będę tak udawał Jeśli skorzysta ma sprawa Doszedłem daleko — aż tu Nie kochając razu w życiu Lecz przyznaję że lubiłem Gdy czas z tobą traciłem Byłem w ciszy pogrążony Nagle — pięknem otępiony Już nie pozwolę słabości Spowolnić mych dążności I nie wskaże znak na niebie Czemu kocham tylko siebie